تبليغاتX
دانشجوی ایرانی
.........عشق مشق سکوت را خط بزن اینجا کسی غریبه نیست.........

 

سلام.مدت ها بود كه همه دنبال يك بازييي مي گشتن كه طرف كارشون يك آدم حقيقي باشه ، نه يك كامپيوتر.به همين دليل از گيم نت ها كلي استقبال شد.ولي تو گيم نت فوقش مي توني با ۳۰ نفر بازي كني.اونم نه هر بازييي رو.جاي بازي هاي طولاني و فكري توي گيم نت ها خالي بود.بالاخره انتظار ها به پايان رسيد و بازي اينترنتي ‌BiteFight به صورت کاملا فارسی و رایگان در اختیار کاربران قرار گرفت.این بازی ظاهری خیالی دارد و شاید خیلی ها به همین دلیل از این بازی خوششون نیاد.ولی به این نکته دقت کنید که این یک بازی استراتژیک بوده و شباهت زیادی به بازی Age Of Empire معروف دارد و در حین بازی چون با شخصیت های حقیقی کار می کنید اصلا حس تخیلی و نا آشنا بودن به شما دست نمی دهد. برای عضویت در بازی روی لینک زیر کلیک کنید.داشتن معرف می تواند در مواقع خطر به شما کمک کند.

عضويت

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387ساعت 9:37  توسط یک دانشجو  | 

سلام.بعد از یه ۹ ماهی که از دستم راحت بودید دوباره برگشتم.تو این مدت حتی بلاگفا هم عوض شده.باید بگم خیلی شانس آوردم که درسامو پاس کردم.یه سر و گردن از ناپلئون بالاتر بودم.امروز یک شعر خیلی قشنگ براتون می ذارم که خیلی دوستش دارم.امیدوارم که شما دوستان عزیز هم از اون خوشتون بیاد:

گفتند : ستاره را نمی توان چید

و آنان که باور کردند

برای چیدن ستاره

حتی

دستی دراز نکردند

اما باور کن

که من به سوی زیباترین و دورترین ستاره

دست دراز کردم

و هر چند دستانم تهی ماند

اما چشمانم لبریز ستاره شد!

ستاره های درونت را

در شب چشمانت رها ساز

و باور کن

عشق را هدفی نیست

آنچنان که به دست آید

در آغوش جای گیرد

و یا در آیینه ی چشمانت به تصویر نشیند

باور کن که

عشق

خود همه چیز است....

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم آذر 1386ساعت 1:12  توسط یک دانشجو  | 

سلام.بخاطر غیبت طولانی از همه ی شما عزیزان معذرت می خوام.داشتم برای امتحانات ریاضی ۲ و معادلات و استاتیک می خوندم.(البته بگذریم که هیچ فایده ای نداشت).همین امروز امتحان استاتیکمو دادم.البته بگذریم که بیشتر مربوط به تالس و فیثاغورس بود تا استاتیک...

خوب در باره ی این متن: باید بگم که طی اعتراضات گسترده ای که به طنز نبودن شعر قبلی شد٬ گفتم خوب یه طنز دیگه(با تاکید بر این کلمه) براتون می نویسم.....

در یکی از نمایشگاه های کامپیوتر که اخیرا برگزار شده بود بیل گیتس یکی از ثروتمندان دنیا و موسس مایکروسافت ادعا کرد:اگر سرعت پیشرفت جنرال موتورز مانند پیشرفت کامپیوتر بود الان ماشین هایی سوار می شدیم که قیمتشان ۲۵ دلار و مصرف بنزینشان ۴ لیتر در هر ۱۰۰۰ مایل بود...

جنرال موتورز هم در جواب بیل گیتس اعلام کرد اگر جنرال موتورز مانند مایکروسافت پیشرفت می کرد هم اکنون ماشین هایی با این مشخصات سوار می شدیم:
۱.کیسه ی هوا در هنگام تصادف قبل از باز شدن از شما می پرسید? Are You Sure
۲.بدون هیچ دلیلی ماشین شما دو بار در روز تصادف می کرد
۳.هر دفعه که خط کشی های خیابان رو از نو نقاشی می کردند مجبور بودید ماشینتان را عوض کنید
۴.گاه و بی گاه ماشینتان از حرکت باز می ایستاد و شما چاره ای جز Restat نداشتید
۵.گاهی او قات در اثر کارهایی مثل گردش به چپ ماشین شما Shut Down می شد و دوباره روشن نمی شد.در این جور مواقع مجبور به نصب مجدد Reinstall می شدید
۶.چراغ های اخطار روغن٬بنزین و آب با یک چراغ General Fault تعویض می شدند
۷.صندلی های جدید همه را مجبور می کردند تا بدن خود را متناسب با اندازه ی آن ها بکنند
۸.جنرال موتورز خریداران خود را مجبور به خرید نقشه های راه ها می کرد که ممکن بود اصلا به درد رانندگان نخورد.هر گونه تلاش برای پاک کردن این Option منجر به کاهش عملکرد تا ۵۰ درصد و حتی بیشتر می شد
۹.هر بار که جنرال موتورز مدل جدیدی را به بازار عرضه می کرد خریداران باید رانندگی را از اول یاد می گرفتند چون هیچ یک از عملکرد ها و کنترل های ماشین مانند مدل قبلی نبود
۱۰.برای خاموش کردن ماشین باید دکمه ی استارت را می زدند

هم اکنون منتظر نظرات سبز شما هستیم.....

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386ساعت 19:56  توسط یک دانشجو  | 

سیب سرخ

سلام.اولا تحویل سال ۱۳۸۶ را به همه ی شما عزیزان تبریک میگم.بعدش باید این رو اضافه کنم که دیدم وبلاگ خیلی خشک شده و جای یک مطلب طنز دیگه خالیه.این طور شد که جوابیه ی شعر سیب سرخ از آقای مصدق را که در زیر آمده براتون گذاشتم.در باره ی عکس هم باید بگم که هم یکی از سین های هفت سینه و هم با اسم شعر هماهنگه...
                                                  من به تو می خندیدم
                                                                   چون که می دانستم
                                         تو به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدی
                                                                   پدرم از پی تو تند دوید
                                           و نمی دانستی که باغبان باغچه ی همسایه
                                                                     پدر پیر من است
                                                                    من به تو خندیدم
                                                               تا که با خنده ی خود
                                                       پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم
                                                              بغض چشمان تو لیک
                      لرزه انداخت به دست من و سیب دندان زده از دستان من افتاد به خاک
                                                                 دل من گفت : برو
                                         چون نمی خواست به خاطر بسپارد گریه ی تلخ تو را...
                                        و من رفتم و هنوز سال هاست که در ذهن من آرام٬آرام
                                            حیرت و بغض نگاه تو تکرار کنان٬می دهد آزارم
                                                    و من اندیشه کنان غرق این پندارم:
                                    که چه می شد اگر باغچه ی خانه ی ما سیب نداشت؟؟؟!!!!

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385ساعت 3:24  توسط یک دانشجو  | 

مزرعه ی زیبا

تو به من می خندیدی و نمی دانستی                                          

ونمی دانستی من به چه دلهره از باغچه همسایه                                                                                                                                         

سیب رادزدیدم

 

باغبان از پی من تند دوید

 

سیب را در دست تودید

 

غضب آلوده به من کرد نگاه

 

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک        

 

وتو رفتی و هنوز سالهاست که در گوش من

 

آرام آرام

 

خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم

 

و من اندیشه کنان غرق این پندارم که چرا

 

 

خانه کوچک ما سیب نداشت؟؟؟؟؟؟

 

هرچه در این شعر تفکر کنید.به یک معنی جدید می رسید.آسمانی باشید و آسمانی فکر کنید.....

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم اسفند 1385ساعت 21:25  توسط یک دانشجو  | 

سلام.امروز داشتم وبلاگ رو چک می کردم یک دفعه متوجه شدم بخش اشعار به یاد ماندنی خالی مانده خوب من هم دست به کار شدم..

مادری بود و دختر و پسری
  پسرک از می محبت مست
     دختر از غصه پدر مسلول
        پدرش تازه رفته بود از دست
           یک شب آهسته با کنایه طبیب
              گفت با مادر این نخواهد رست
                 فصل دیگر که از سموم خزان
                    برگها را بود به خاک نشست
                       صبری ای باغبان که برگ امید
                          خواهد از شاخه حیات گسست
                             پسرک چو این سخن بشنید
                                بنگر اینجا چه مایه رقت هست
                                   صبح فردا دو دست کوچک طفل
                                      برگها را به شاخه ها می بست

باید این رو هم اضافه کنم که به نظر من این بهترین شعر استاد شهریار است, بر خلاف نظر دیگران که اشعار ,حیدر بابایه سلام, و یا ,آمدی جانم به قر بانت ولی حالا چرا, را برتر می دانند.در ضمن کسانی که شعر غیر تکراری و غیر روتین می خواستید!! این هم شعری که کمتر کسی اون رو شنیده.راستی باید این رو هم اضافه کنم که به دلیل نظرات آخر تعداد زیادی از شما عزیزان و پایین بودن سطح کیفی,مطلب قبلی رو حذف کردم.باز هم با نظراتتان مرا راهنمایی بکنید.همواره موفق باشید...

+ نوشته شده در  شنبه پنجم اسفند 1385ساعت 22:58  توسط یک دانشجو  | 

وقتی با یک انگشت به طرف کسی نشانه میری و اون رو مسخره می کنی اگر خوب نگاه کنی 3 تا از انگشتات به طرف خودته

موفق و پیروز باشید...

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم بهمن 1385ساعت 18:4  توسط یک دانشجو  | 

ولنتاین
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385ساعت 10:40  توسط یک دانشجو  | 

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت
           مست گفت ای دوست این پیراهن است افسار نیست
گفت:مستی زان سبب افتان و خیزان میروی
           گفت:جرم راه رفتن نیست، ره هموار نیست
گفت:می باید ترا تا خانهء قاضی برم
           گفت:رو صبح آی قاضی نیمه شب بیدار نیست
گفت: نزدیک است والی را سرای آنجا شویم
          گفت:والی از کجا در خانهء خمار نیست
گفت : تا داروغه را گوییم، در مسجد بخواب
          گفت: مسجد جایگاه مردم بد کار نیست
گفت:دیناری بده پنهان و خود را وا رهان
          گفت: کار شرع، کار درهم و دینار نیست
گفت:از بهر غرامت، جامه ات بیرون کنم
          گفت:پوسیده است جز نقشی ز پود و تار نیست
گفت:آگه نیستی کز سر در افتادت کلاه
          گفت:در سر عقل باید،بی کلاهی عار نیست
گفت:می بسیار خورده ای زان سبب بیخود شدی
          گفت: ای بیهوده گو حرف کم و بسیار نیست
گفت: باید حد زند هشیار مردم مست را
          گفت: هوشیاری بیار اینجا کسی هوشیار نیست
شعر پر معنایی بود نه!!!
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم بهمن 1385ساعت 22:27  توسط یک دانشجو  | 

سلام عزیزان.داشتم به این نکته فکر می کردم که اگر از همون اول شروع کنم تا بخوام به زمان حال برسم پیر می شم٬بنابراین خاطراتم رو از همین زمان امروز آغاز می کنم.فقط تا همین جا داشته باشید که الان تو تعطیلاتم و پاس کردن ریاضیم رو جشن می گیرم طوری که هر کاری بگید کردم(فکر بد ممنوع).مثلا رفتم شکار کبک٬کوه٬سینما و ۲ بار هم اسکی.آهان حالا رسیدیم به زمان حال فقط قبل از اینکه متن رو بخونید جوادترین گروه ۳ نفره رو در ذهنتون تجسم و بعد با ما مقایسه کنید:


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385ساعت 16:2  توسط یک دانشجو  | 

هيچ وقت مغرور نشو برگا وقتي مي ريزن که فکر مي کنن طلا شدن!!!
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385ساعت 22:53  توسط یک دانشجو  | 

با سلام.من حالا می خوام به شما ثابت کنم که یک داوطلب نرمال نمی تواند در کنکور قبول شود .
-چرا؟
-الان می گم:

یک سال ۳۶۵ روز است

۱)در سال ۵۲ جمعه داریم و می دانید که جمعه ها فقط برای استراحت است.س می ماند ۳۱۳ روز
۲)حد اقل ۵۰ روز مربوط به تعطیلات تابستانی است که به دلیل گرمای شدید مطالعه ی دقیق برای یک فرد نرمال مشکل است پس می ماند ۲۶۳ روز دیگر
۳)تعطیلات نوروزی و اعیاد مختلف دست کم ۳۰ روز را به خود اختصاص می دهند .بنابراین ۲۳۳ روز دیگر باقی ماند
۴)در هر روز ۸ ساعت خواب برای انسان لازم است که جمعا می شود ۱۲۲ روز.۱۱۱ روز باقی ماند.
۵)برای سلامتی جسم و تن.روزانه ۱ ساعت تفریح لازم است که در کل ۱۵ روز می شود.۹۶ روز باقی ماند
۶)طبیعتا ۲ ساعت در روز صرف خوردن غذا می شود که ۳۰ روز از ۹۶ روز باقی مانده کم می کند و ۶۶ روز برجا می ماند
۷)در روز ۱ ساعت را به گفتگو با دیگران صرف می کنید که خود ۱۵ روز از ۶۶ روز٬ کم ٬و ۵۱ روز باقی می ماند
۸)۱۰ روز از سال را شما به بازی می گذرانید پس ۴۱ روز باقی ماند
۹)روز های امتحان ۳۵ روز را در سال را به خود اختصاص می دهند.پس می ماند ۶ روز دیگر
۱۰)از این ۶ روز حداقل ۳ روز را به بیماری و کسالت می گذرانیم پس شد ۳ روز
۱۱)۲ روز در سال را به سینما رفتن و کار های شخصی می گذرانیم

پس موند ۱ روز که آن هم روز تولد شماست٬چگونه در یک همچین روزی می شه درس خوند.

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385ساعت 0:8  توسط یک دانشجو  | 

بي تو، مهتاب شبي، باز از آن کوچه گذشتم،
همه تن چشم شدم، خيره به دنبال تو گشتم،
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،
شدم آن عاشق ديوانه که بودم.

در نهانخانه جانم، گل ياد تو، درخشيد
باغ صد خاطره خنديد،
عطر صد خاطره پيچيد:

يادم آمد که شبي با هم از آن کوچه گذشتيم
پر گشوديم و در آن خلوت دل خواسته گشتيم
ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو، همه راز جهان ريخته در چشم سياهت.
من همه، محو تماشاي نگاهت.

آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ريخته در آب
شاخه ها دست بر آورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد، تو به من گفتي:
- « از اين عشق حذر کن!
لحظه اي چند بر اين آب نظر کن،
آب، آيينه عشق گذران است،
تو که امروز نگاهت به نگاهي نگران است؛
باش فردا، که دلت با دگران است!
تا فراموش کني، چندي از اين شهر سفر کن»!

با تو گفتم:« حذر از عشق!؟- ندانم
سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم،
نتوانم!

روز اول، که دل من به تمناي تو پر زد،
چون کبوتر، لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدي، من نه رميدم، نه گسستم...»

باز گفتم که:« تو صيادي و من آهوي دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذز از عشق ندانم، نتوانم!»

اشکي از شاخه فرو ريخت
مرغ شب، ناله تلخي زد و بگريخت...

اشک در چشم تو لرزيد،
ماه بر عشق تو خنديد!

يادم آيد که: دگر از تو جوابي نشنيدم
پاي در دامن اندوه کشيدم.
نگسستم، نرميدم.

***
رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم،
نه گرفتي دگر عاشق آزرده خبر هم،
نه کني ديگر از آن کوچه گذر هم...

بي تو، اما، به چه حالي من از آن کوچه گذشتم

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم بهمن 1385ساعت 17:15  توسط یک دانشجو  | 

معلم پای تخته داد می زد

صورتش از خشم گلگون بود

 و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود

 ولی آن ته کلاسی ها

 لواشک بین هم تقسیم می کردند

 دلم می سوخت به حال او که بی خود های و هو می کرد

 وبا آن شور

 
تساوی ها چیزی را نشان می داد

با خطی روشن

 بروی تخته تاریک

 که از ظلمت چو قلب ظالمان تاریک و غمگین بود

 تساوی را نوشت

 بانگ آورد :

 که یک با یک برابر هست

 که یک با یک برابر است......اینجا.....

 بناگه.....از میان جمع شاگردان یکی برخاست

 همیشه یک نفر باید بپاخیزد....همیشه یک نفر باید.....

 به آرامی سخن سر داد

 این تساوی اشتباهی فاحش و محض است

 نگاه بچه ها ناگه به یک سو خیره شد با بهت

 معلم مات بر جا ماند

 و او می گفت

 اگر یک فرد انسان واحد یک بود......

 آیا باز هم یک با یک برابر بود؟؟؟

 سکوت مدحشی بود و سوالی سخت

 معلم خشمگین فریاد زد : آری............

 و او با پوزخندی گفت : نه ........

 و باز هم گفت :..........

 اگر یک فرد انسان واحد یک بود

 آنکه زوری و زری می داشت بالا بود

 و آنکه قلبی پاک و دستی فاقد از زر پست تر می بود

 اگر یک فرد انسان واحد یک بود

 این تساوی زیر رو می شد

 حال می پرسم:

 یک اگر با یک برابر بود

 نان و مال مفت خوران از کجا آماده می گردید

 یا چه کس دیوار چین ها را بنا می کرد

 یک اگر با یک برابر بود

 پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد؟

 یا که زیر ضربت شلاق له می شد

 یک اگر با یک برابر بود

 پس چه کس آزادگان را در قفس می کرد

 یا چه کس این رادمردان را فنا می کرد

 و سکوت بود و سکوت.........

 در این هنگام..........معلم ناله آسا گفت:

 بچه ها در جزوه های خویش بنویسید

 
که یک با یک برابر نیست.........

که یک با یک برابر نیست.........

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم بهمن 1385ساعت 21:8  توسط یک دانشجو  | 

سلام.من یکی که بدون خنده و شوخی و طنز حتی وبلاگ هم حاظر نیستم که بنویسم.چون کلن آدم خنده رویی ام که سعی میکنه اطرافیانش رو هم شاد نگه داره.بگذریم.می خوام با اسم فیلم ها ,قشنگ,بهتون نشون بدم دانشگاه یعنی چی:

دوران قبل از دانشگاه = حسرت

قبول شدن در دانشگاه = صعود
كنكور = گذرگاه كاماندارا
دوران دانشجويي = سالهاي دور از خانه
خوابگاه دانشجويي = آپارتمان شماره 13
بي نصيبان از خوابگاه = اجاره نشين ها
امتحان رياضي = كشتار بيوجرسي
امتحان ميان ترم = زنگ خطر
امتحان پايان ترم = آوار
ليست نمرات دانشجويي = ديدنيها
نمره امتحان = پرنده كوچك خوشبختي
مسئولين دانشگاه = گرگها
استادان = اين گروه خشن
اشپزخانه = خانه عنكبوت
رستوران دانشگاه = پايگاه جهنمي
پاسخ مسئولين = شايد وقتي ديگر
دانشجوي ا خراجي = مردي كه به زانو در امد
دانشجوي فارغ التحصيل = ديوانه از قفس پريد
دانشجوي سال اولي = هالوي خوش شانس
واحد گرفتن = جدال بر سر هيچ
مدرك گرفتن = پرواز بر فراز آشيانه فاخته
پاس كردن واحدها = آرزوهاي بزرگ
مرگ استادها = جلادها هم ميميرند
محوطه چمن دانشگاه =حريم مهرورزي
استاد راهنما = مرد نامرئي
كمك هزينه = بر باد رفته
درخواست دانشجويان = بگذار زندگي كنم
دانشجوي دانشگاه صنعتي = بينوايان
برخورد استادان = زن بابا
اتاق رئيس دانشگاه = كلبه وحشت
شب امتحان = امشب اشكي ميريزم
تقلب در امتحان = راز بقا
يادگيري = قله قاف
دانشجوي معترض = پسر شجاع
دكتر بهداري = گله بان
تربيت بدني1 = راكي1
تربيت بدني2 = راكي2
خاطرات استادها = اعترافات يك خلافكار
انصراف = فرار از كولاك
تصييح ورقه امتحان = انتقام
نمره گرفتن از استاد = دوئل مرگ
شاگرد اول = مرد 6مبليون دلاري
آرزوي دانشجويان = زلزله بزرگ
هيئت علمي = سامورا يي ها
رئيس دانشگاه = ديكتاتور بزرگ
رفتن به خوابگاه دختران = عبور از ميدان مين
استاد دانشگاه = گاو
رئيس اموزش = هزاردستان
معاون اموزش = دزد دريايي
برخورد مسئولين = كميسر متهم ميكند
از دانشگاه تا خوابگاه = از كرخه تا راين

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم بهمن 1385ساعت 20:51  توسط یک دانشجو  | 

بخشندگي را از گل بياموز، زيرا حتي ته كفشي كه لگدمالش مي‌كند را هم خوش بو مي‌كند

در ضمن از ابومجد هم به خاطر لطفی که به من دارد ممنونم....

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم بهمن 1385ساعت 20:19  توسط یک دانشجو  | 

سلام.از همون کنکور شروع می کنم.من برای کنکور خیلی زحمت کشیدم با این که خیلی به تیپ آدما اهمیت می دم ولی یه سال همه رو بی خیال شدم و به الاخره موفق شدم.مثل بمب تو زندگیم ترکید.همه به من احترام غیر منتظره ای می ذاشتن و تعداد دوستام از ۵۰ نفر به ۱۰۰ نفر رسید که با هر کدوم می پریدم به ۲۰ تا دوست دیگه ختم می شدند ولی.......
+ نوشته شده در  دوشنبه نهم بهمن 1385ساعت 1:11  توسط یک دانشجو  |